Героин герыч наркота Каменск-Уральский

Короче, потский, я вчера чётко закладки взял, на героин. А эта история просто пиздец, реально треш на треше! Ломился я к своему пушеру, а он мне говорит, что геры сейчас свежей нет, но есть крэк-кокаин. Ну думаю себе, окей, надо же чем-то сняться с ломок, ведь после долбаной дюри тащился жутко.

Итак, я бегу в ближайший магазин за алкоголем, чтобы погасить эту суетологию в моей голове. Там ну просто огромный выбор всех видов пива, вина, водки и прочего трэша. Я беру по одной бутылке каждого сорта, как мудак, иду к кассе. Люди смотрят на меня, как на дурачка, но мне похуй, мне нужно было выпить и забыть эту хуйню.

Возвращаюсь домой, уже немного приплясывая от желания попробовать этот крэк-кокаин. Открываю бутылку пива, наливаю в стакан и пью на одном дыхании. Охуеть, какой это был вкус, аж слюной захлебываться! Уже после второй бутылки я немного понял, что нужно принимать это говно вместе с алкоголем, чтобы чувствовать его эффекты лучше.

Но, блин, заебись, как я говно сделал. Прописались ломки, один химки начало выпиливать из головы, а настроение пиздец какое. Лежу я такой, расслабленный, и думаю, как бы мне сняться с этих ломок скорее. Или может в кусты себе пизнуть и забыть, что я такая дутая субстанция.

Ну и внезапно мне пришла в голову идея: поискать в интернете, как же сняться с ломок после такой херни. Запускаю браузер и ищу советы, но увидел только какие-то форумы и сайты про реабилитацию. Сука, не о том я ищу информацию!

Ну ладно, блять, думаю себе, может это знак, что нужно просто выдуть эту геру и забыть про эту хуйню. Сижу, курю одну за другой, всю химку вывожу из организма, но, блять, ломки не пропадают. Лежу и думаю, может, опять в магазин сходить и закупиться пивом?

Пиздец, я просто скучаю по временам, когда я только начал заниматься этим трэшем. Тогда было столько адреналина, когда бегал по закоулкам, искал пушеров и наслаждался своим дурацким состоянием. А теперь везде только ломка и деградация.

Решил я, пиздуй нахуй, все эти наркотики и алкоголь. Выходит, что лучше быть суетологом, но без этой хуйни, чем жить в таком трэше и деградации. Ну а пока что я еще одну бутылку пива открою и расслаблюсь…

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!